isabelle
Beauty,  Fashion,  Lifestyle,  Mama to be,  Shoppen

Isabelle is alweer 1 maand oud

Isabelle was eind april alweer 1 maand oud! (inmiddels bij het lezen dus alweer 2 maanden oud). In mijn vorige blog schreef ik over de ups en downs met mijn kraamzorg en in deze blog schrijf ik over de periode daarna.

 

De eerste dag zonder hulp

Ik moet eerlijk zeggen, ik had er vol vertrouwen in!! Alles ging goed, de borstvoeding was goed op gang en ik had zelfs overproductie. Isabelle sliep onwijs goed overdag en ‘s nachts en de luiers waren ook allemaal in orde. Wat kan er nu dan nog misgaan, wij kunnen het makkelijk met zijn drietjes aan. Nou de eerste dag zonder kraamzus II was in de periode wat ze noemen ”regeldagen”. Ik heb zelf nog geen idee wat ik hiervan vindt, en heb mij er ook weinig in verdiept.

Omdat mevrouw al een temperamentje heeft was het even leren om geduld te hebben met borstvoeding en goed aanhappen. Nee mevrouw wil nu melk en dan ook nu graag! Vooral op deze dag wilde ze meer drinken dan normaal, en laat dan nu ook net deze dag haar temperament wat meer zijn dan normaal. Naarmate de dag had ik steeds meer moeite om Isabelle goed te laten drinken. Gelukkig kwam er in de middag nog iemand van de verloskundige praktijk. Zij kijk even met mij mee en Isabelle hapte veel meer lucht mee naar binnen dan normaal (wij gebruikten ook een tepelhoedje). Ik moest het dan ook even zonder gaan proberen, maar dat vond mevrouw Isabelle helaas weer te lastig om goed aan te happen.

 

Conclusie

Ik moest dus maar gaan kolven zodat ze toch kon drinken. Ik had vanwege overproductie al een paar dagen niet gekolft en kolfte deze eerste keer weer 125 ml in tien minuutjes. Niet slecht want Isabelle dronk nog maar zo een 60 ml per keer. Elke keer wanneer ik Isabelle eigenlijk zo aanleggen, moest ik nu dan gaan kolven om dat vervolgens te geven. De tweede keer kolven werd al wat minder en elke keer als ik kolfte kwam er steeds minder uit. In principe liep ik wel wat flessen voor dus had ik niet zo veel stress erom.

Na een paar dagen wilde Isabelle meer drinken, dus zijn wij naar 80/90 ml per fles gegaan. Nu merkte ik dat de voorraad sneller begon te slinken en ik wilde dus meer gaan kolven. Op la leche league (tip van kraamzus II) vond ik nuttige informatie, ook over powerkolven. Ik ging dit dus 1 keer per dag doen om zo mijn productie weer te stimuleren. Nu had ik er stiekem wel spijt van dat ik tijdens mijn overproductie periode niet heb afgekolft voor een vriezer voorraad.

Ik heb nog zo lang als mogelijk borstvoeding aan Isabelle gegeven, tot ik niet meer genoeg kolfte. Wat ik gekolft had gaf ik natuurlijk en de rest gaven wij met de nutrilon flesvoeding. In principe niks mis mee maar ineens werd onze kleine meid erg onrustig. Van overdag en ‘s nachts slapen was het nu zeker 15 uur per dag alleen maar huilen. Gelukkig lukte het op sommige momenten om haar te kalmeren en dan viel ze bij een van ons in slaap. Doordat ik zoveel met Isabelle bezig was, had ik bijna geen rust en tijd meer om te kunnen kolven. Hierdoor kwam er uiteindelijk een dag dat we alleen nog maar flesvoeding konden geven.

 

Nog steeds erg onrustig

Omdat Isabelle zo onrustig was besloot ik even de huisarts te bellen, mijn man had namelijk het idee dat ze eventueel een koemelkallergie zou hebben. Ik kon gelijk terecht bij de huisarts en na bijna 1 uur uitloop en 1 uur een ontroostbaar kind in de wachtruimte liep ik weer weg met alleen een advies. Het advies was namelijk om een hypoallergene voeding te kopen ivm de astma van mijn man en wij ook beiden huisstofmijt allergie cat III hebben. Ik heb Nutrilon voor advies opgebeld welke hypoallergene voeding ik het beste kon gebruiken, hier werd de prosyneo geadviseerd. Hier zijn de koemelkeiwitten verknipt en er zit een probiotica in. Ook zou deze flesvoeding beter voor Isabelle zijn vanwege onze keizersnede.

Vanaf het moment van de eerste fles werd Isabelle rustiger en sliep zij de nachten weer goed. Overdag waren er nog wel veel momenten van onrustigheid want nu had ze ook weer last van reflux en spugen. Wanneer ze in de box spuugde legde ik haar in de wieg om te verschonen, dan spuugde ze weer in de wieg en legde ik haar even in de bugaboo om die te verschonen en toen werd die ook nog ondergespuugd. Zo bleef ik dus elke dag continue alles verschonen en alles wassen. Als advies zijn wij toen nutriton (johannesbroodpitmeel) gaan gebruiken, ook omdat ze haar flessen best snel dronk. Dit bleek erg goed te helpen tegen het spugen want nu waren het nog kleine beetjes.

 

Alles prima zou je nu denken?

Nee Isabelle bleef onrustig en kreeg moeite met de ontlasting. Dit kon dus weer komen doordat de nutrion de melk verdikt en hierdoor kun je verstopping blijven. Je zou bijna denken dat je in een bepaald spiraal terecht komt zo. We gingen de nutriton minderen, halve schepjes en om de fles, maar het spugen kwam dus gelijk weer terug. Dat was voor mij ook geen optie dus toch maar weer aan het normale gebruik van de nutriton. Vanwege de moeizame ontlasting kregen wij nu het advies de omneo comfort te gaan gebruiken. Na de eerste fles van deze voeding was ze nog onrustiger geworden. Uiteindelijk zijn we de prosyneo en omneo comfort gaan mengen in overleg met Nutrilon, dit bleek even prima te werken. Bij een overstap naar andere flesvoeding moet het lichaam toch weer wennen, en zo konden we rustig volledig overstappen.

Omdat Isabelle toch heel erg onrustig bleef en weer naar 15 uur huilen per dag ging, maar dit keer ook onhandelbaar werd en gewoon niet meer te troosten was besloot ik op een avond de huisartsenpost te bellen. We mochten langskomen, omdat we een stukje moeten rijden was Isabelle in slaap gevallen (zul je altijd zien) en leek het natuurlijk een rustig voorbeeldig kind bij de dienstdoende huisarts. Voor ons gevoel werden wij niet serieus genomen en we waren ook vrij snel weer de deur uit want er was niks aan de hand. Twee dagen later werd het steeds heftiger en ik besloot inmiddels bijna ‘s nachts met een al 5 uur non stop huilend kind weer de huisartsenpost te bellen.

 

Huisartsenpost

We mochten weer langskomen en dit keer besloot Isabelle de wachtkamer toch ook even bij mekaar te krijsen (stiekem ben je dan ook wel even blij, misschien nemen ze het dan nu ook wel serieus). De dienstdoende huisarts dit keer was veel serieuzer, hij heeft Isabelle op een aantal dingen onderzocht en vond ook dat de uithalen die Isabelle bij het huilen had niet bij het ”normale” huilen hoorde. Omdat de onderzoeken verder prima waren, was daar weinig over te zeggen. Toch wilde ik graag nog naar een kinderarts omdat wij nog steeds aan de koemelkallergie dachten. De huisarts was het hiermee eens en belde voor een afspraak. We konden niet gelijk langskomen omdat er maar 1 arts was en ze wilden de tijd hebben voor diverse onderzoeken. Dus werd er een afspraak voor de volgende ochtend gemaakt.

 

In de volgende blog vertel ik over deze afspraak, voor mijn gevoel wordt je namelijk erg snel in een hokje huilbaby gestopt. Maar misschien hebben ouders toch altijd hun gelijk?

isabelle

Leave a reply

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: